Bez kategorii
romek
niedziela, 15 grudnia 2013, 18:12

Bronisław Waligóra specjalnie dla portalu lubelskapilka.pl (5) / Boniek, Ochodek, Lorenc, Holewa, Wiater i inni…

Kolejny – już piąty – odcinek wspomnień Bronisława Waligóry. Słynny szkolenowiec mówi:  – Na przyjazd do Lublina namówili mnie w 1979 roku działacze Motoru  Jan Demczuk i Władysław Król. Moim asystentem po przybyciu był Tadeusz Kamiński, wcześniej zawodnik Motoru. Później zastąpił go niestety – nieżyjący już –  Mirosław Tucewicz. Wielu zawodników, którzy walczyli o awans wcześniej – odeszło z drużyny.

– Tygodnik „Piłka Nożna” co rok zestawiał i nadal zestawia  listę najbardziej utalentowanych polskich piłkarzy. W redakcji lubelskiejpilki.pl pojawił się numer gazety z 1974 roku. Byliśmy już wówczas, to znaczy reprezentacja Piolski,  f inalistąami mistrzostw świata, piłka rozpalała sportowe namiętności i emocje. Wyłowiliśmy „lubelskie akcenty” w zestawieniu talentów – tak wyszły nam dwie jedenastki talentów. Są to piłkarze, którzy zajęli pierwsze miejsca na poszczególnych pozycjach (11 pierwsza), oraz ósme miejsca (11 druga).

Siadamy do kolejnych opowieści z trenerem Waligórą rozkładając na stole pożółkłe numery tygodnika Piłka Nożna.  W nim wspomniane jedenastki.

„11” złożona z zawodników którzy zajęli pierwsze miejsce na liście:

1. Andrzej Sikorski i (Gwardia Warszawa, 1952), 2. Henryk Holewa (Motor Lublin, 1953), 3. Marian Piechaczek (GKS Tychy, 1953), 4. Władysła Żmuda (foto2, Gwardia Warzawa, 1954), 5 Rudolf W ójtowicz (Szombierkli Bytom, 1956), 6. Zbigniew Mikołajów (Zagłębie Sosnowiec, 1953), 7. Edward Lorens (ROW Rybnik, 1953), 8. Andrzej Garlej (Wisła Kraków, 1953), 9. Marek Kusto (Wisła Kraków, 1954), 10. Zdzisław Kapka (Wisław Kraków, 1954), 11. Kazimierz Szachnitowski (GKS Tychy, 1953).

„11” zawodników zajmujących ósme miejsca na liście:  

1. Marek Szczech (Stomil Olszyn, 1957) , 2. Andrzej Gawara (Polonia Bygdoszcz, 1958), 3. Krzysztof Budka (Wisła Kraków, 1958), 4. Grzegorz Tomkowiak (Lech Poznan, 1955), 5. Jerzy Kisiel (Górnik Zanbrze, 1956), 6. Zbigniew Boniek (foto2, Zawisza Bygdoszcz, 1957), 7. Ryszard Ochodek (Motor Lublin, 1955), 8. Henryk Miłoszewicz (Zawisza Bygdoszcz, 1956), 9. Stanisław Krasny (Wisła Kraków, 1956), 10. Stanisław Kwaśniewski (Urania Ruda Sląska, 1954), 11. Marian Dutkiewicz (Zaglębie Wałbrzych, 1957)

Radom – Ryszard Ochodek został legendą klubu. Tutaj trzeci z prawej.

Trener Bronisław Waligóra ożywia się…  Doskonale wie o co zapytam, choć nie muszę się odzywać: – Tak, Ryszard Ochodek był wielkim talentem, ale w 1979 roku minęło już pięć lat od tej nominacji, Motor grał  z Ryśkiem w składzie i nie awansował.   Boniek już robił międzynarodowa karierę, a Ochodek wciąż grał w II lidze. Wcześniej przecież próbował  go Górnik Zabrze, miał inne oferty, strzelał kapitalne gole… Boniek mial siłę przebicia… A Rysiek był za cichy.  Taki Deyna… Wówczas odeszli też z Motoru: Szych, Mrozik, Szymański, Figas, Buberów, Stopyra, Opolski – który nie miał wówczas nawet 20 lat.

 Po przyjściu do Motoru szybko stał się ulubieńcem kibiców. Ireneusza Lorenca odszukaliśmy, pracował z młodzieżą – odmówił pracy w klubie Górnik Złotoyja (z seniorami). Natomaist młodzież go uwielbiała: – To najlepszy trener – czytamy na forum. Obecnie Ireneusz Lorenc mieszka w Niemczech.

Kadrę na walkę w rozgrywkach  i awans tworzyli: Adam Suszek, Mirosław Maciesiak, Marek Wietecha, Wojciech Laskowski, Roman Dębiński, Janusz Przybyła, Waldemar Wiater, Bolesław Mącik, Andrzej Pop, Bronisław Kowalski, Ryszard Chaberek. Jerzy Jagiełło,  Marek Leszczyński, Arkadiusz Skonieczny, Jerzy Krawczyk, Krzysztof  Witkowski, Andrzej Tkaczyk, Bogdan Gąsior, Mirosław Caban, Ireneusz Lorenc.

bw/hs/foto1 – Bronisław Waligóra na stadionie w Bydgoszczy (pomorski.pl) / Koniec odcinka 5. – cdn.


Dodaj komentarz

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, które są tylko i wyłącznie prywatnymi opiniami czytelników serwisu. Redakcja zastrzega sobie jednocześnie prawo do usuwania komentarzy zawierających treści niecenzuralne, rasistowskie, antysemickie, nawołujące do przemocy, obraźliwe w stosunku do osób uczestniczących w dyskusji, osób publicznych, instytucji itp., komentarzy nie związanych z tematem artykułu, zawierających treści reklamowe, czy też treści znacząco odbiegające od ogólnie przyjętych norm społecznych.